لوگوی دوربین مدار بسته آنالوگ HD

دوربین مداربسته ی اچ دی AHD

دوربین مداربسته HD  چیست؟ عبارت HD  اغلب اشتباها برای دوربین مداربسته با کیفیت بالاتر استفاده می شود. به طور کلی دو نوع دوربین امنیتی وجود دارد: دوربین مداربسته آنالوگ که ده ها سال است از آن ها استفاده می شود و دوربین مداربسته دیجیتال که به عنوان دوربین تحت شبکه نیز شناخته می شوند.

بیشتر دوربین مداربسته، دیجیتال در نظر گرفته می شوند به این خاطر که سنسور تصویر داخل دوربین و پردازنده تصویر دیجیتال هستند. هم چنین سال های سال تصاویر این دوربین ها روی دستگاه های ضبط دیجیتال ذخیره می شده است. با این وجود تصاویر خروجی سنسورها قبل از این که روی کابل کواکسیال انتقال یابد از دیجیتال به آنالوگ تبدیل می شد و سپس در دستگاه ضبط مجددا از آنالوگ به دیجیتال تا دستگاه توانایی پردازش و ذخیره تصاویر را داشته باشد.

تصویر دوربین مداربسته دیجیتال که عموما دوربین تحت شبکه هستند از طریق نرم افزارهای مدیریت تصاویر روی کامپیوتر و یا مستقیما روی دستگاه های ضبط تحت شبکه ذخیره می شوند. مهم ترین مزیت دوربین مداربسته تحت شبکه کیفیت بسیار بالای تصاویر آن هاست. این دوربین ها می توانند تصاویر بسیار با کیفیت تری از دوربین مداربسته آنالوگ ضبط و پخش کنند.
تا همین اواخر همه دوربین مداربسته و بیشتر سیستم های موجود آنالوگ بودند. کیفیت تصاویر یا رزولوشن آن ها در سیستم آنالوگ با TVL  سنجیده می شود که از ۳۸۰ تا ۵۵۰ TVL  گستره آن است. با این حال هر دوربینی که رزولوشن مشخصی دارد الزاما با دوربین دیگری با همان رزولوشن کیفیت برابری ندارد. این مشخصه بین تولیدکنندگان مختلف متفاوت است. قبل از معرفی دوربین مداربسته دیجیتال HD  دوربین های ۵۵۰ TVL  به عنوان دوربین های با رزولوشن بالا شناخته می شدند. در این سال ها تولیدکنندگان، دوربین های آنالوگ  تا ۸۰۰TVL  نیز به بازار عرضه کردند. برخی از فروشندگان این دوربین ها را HD  نامیدند در حالی که تصاویر آن ها از تصویر HD  واقعی بسیار فاصله داشت. یا اینکه از لحاظ تئوری کیفیت تصاویر دوربین های بالای ۵۰۰TVL  بالاتر از دوربین های قبلی است اما هیچ مانیتوری وجود نداشت که تصویری بیشتر از ۵۰۰TVL  را نمایش دهد، همین طور دستگاه ضبط کننده نیز توانایی ضبط تصاویر با کیفیت بالاتر را ندارد. در یک قاعده کلی بیشتر دوربین مداربسته آنالوگ تصویری در حدود ۴۰۰TVL  را ارائه می دهند.
به طور کلی می توان گفت بیشتر دوربین آنالوگ رزولوشنی در حدود ۴۰۰٫۰۰۰ پیکسل موثر دارند، که تصویر ضبط شده نهایی رزولوشنی برابر ۳۰۰٫۰۰۰ پیکسل دارد. این موضوع برای دوربین آنالوگ با کیفیت صادق است. در مورد دوربین های ارزان تر معمولا این عدد به ۱۰۰٫۰۰۰ پیکسل می رسد.
یک دوربین HD  دیجیتال خوب رزولوشنی در حدود ۲ مگاپیکسل دارد، تقریبا بیست برابر دوربین های مداربسته آنالوگ. به این تصویر، فول اچ دی یا ۱۰۸۰p  می گویند که خلاصه شده ۱۰۸۰*۱۹۲۰ یا ۲۱۳۸ میلیون پیکسل است.
دوربین های HD  هم مانند دوربین های آنالوگ دارای کیفیت های ساخت متفاوتی هستند. دوربین ۲ مگاپیکسل یک کمپانی ممکن است کیفیت پایین تری نسبت به یک دوربین ۱٫۳  مگاپیکسلی کمپانی دیگر داشته باشد. اگر همه اجزای یک دوربین یکسان باشند تعداد پیکسل ها می توانند شاخص دقیقی برای مقایسه دو دوربین باشد. بهترین راه انتخاب دوربین با کیفیت، بررسی سابقه شرکت تولیدکننده و واردکننده آن است.
دوربین های HD  این امکان را به شما می دهند که ۵ تا ۲۵ برابر جزییات بیشتری را نسبت به دوربین های آنالوگ قدیمی مشاهده کنید. این موضوع باعث می شود که با تعداد کمتری دوربین بتوان محیط بزرگتری را پوشش داد. برای مثال یک فروشگاه دار می تواند دقیقا ببیند که در قسمت صندوق فروشگاه چه می گذرد. تصویر چهره افراد بسیار واضح تر است. برای تشخیص پلاک خودروها نیاز به یک دوربین مجزا نیست. همه این ها در کنار نصب ساده تر و امکان تعمیر و نگهداری آسان تر باعث می شود که کفه ترازو در بازار دوربین های امنیتی به سمت دوربین تحت شبکه سنگین تر باشد و استقبال از آن هر روز بیشتر شود.